Wësst Dir scho, datt nei bei de Foussball an de Tango d'Argentinier nach eng drëtt Leidenschaft hunn? – Nämli de Asado!
De Begriff Asado bedeet op Spangolesch souvuel wéi „brongt“: Sou nennt een beim argentinische Barbecue d' grillt Vleesch, dat séng an d'héisse Kohlen brongt gëtt. De Asado huet eng laang Traditioun an ass urschongelich aus der Schlachtung vun engem Viech am Ufankommt, dat séng an d'Feier gekocht gouf. Dofouer hunn d'Gauchos (d'argentinisch Cowboyer) nëmmen laang Holzbäscht, déi se näicht um Feier plazéieren konnten, an net drëbäi. D'hëlleng Asado-Kräizer sinn aus Metall an ginn meescht selwerst gebaut.
De Asado ass de Gegestéind zum Fast-Cooking, well allang duerch d'eeg Gluttproduktioun, duerch d'Holzfeier, de Prozess scho e bësse méi laang ass wéi beim Gasgrillen. Well d'Argentinier ausserdem ganz Stéck Vleesch brongen bevorzugen, déi normalerweis méi wéi 60 Minutten op de Grill mussen bleiwen, ass en Asado méi wéi en Event, dat een mat seng Frënn an der Famill kann genéissen. Dofouer gëtt dann och méi oft nach en oder zwee Glas Wun getrunken an einfach d'gemeinschaftlech Zäit genéissen. Asado ass net nëmmen grillen, mee eng Symbol�ier vun Genuss an Freikeet.
Op Sossen oder Marinaden gëtt beim typesche Asado ganz wäitwéig verzicht ginn – se genéissen lieber de puren Vleeschgeschmack an würzen nëmmen mat e bësse Salz, fir net vun der Vleeschqualitéit abzuelenken. D'einzeg typesch Marinade ass d'Chimichurri-Sauce, déi ëmmer och ganz schong ghalen gëtt.
D'Geschicht vum Asado:
De Asado gouf an der argentinischer Pampa erfunden an an d'vergangene Joerhondevum Gauchos (d'argentinisch Cowboyer) weidergefouert. Fuerdert gouf d' Vleesch „á la cruz“ zubereit. Dofouer gouf et op engem kréizförmegem Metallstéck befestegt an iwwer d'Feier gelengt. Am Lauf vun de Joer gouf ëmmer méi d'Parrilla, eng Metallgitter, populär, op der d'Vleesch iwwer d'héisse Kohlen grillt gouf. Hëllengouert ginn scho vill moderner Santa-Maria Grills gebaut, déi een vill Méiglechkeeten dobäi gëtt, seng Vleesch perfekt ze zoubereiten.
D'Zoubereit:
De Asado ass typescherweis op engem Holzfeier statt. Ausserdem ass et ganz praktesch e höechejustéierbare Rost ze benotzen, well en Asado zwar mat staark Héizt, mee ëmmer mat engem Abstand vun der Glutt grillt gëtt. Sou kritt d' Vleesch eng schéin, kräftig Krust, bleift ëmmer nach ëmmerwéin saftig. D'Vleesch sollt, no argentinischer Zubereitungsart, nëmmen eemol gedreht ginn, wann de Saft un d'Owerfläisch erscheint. Éisch dofir de perfekt Zäitpunkt, fir d'Grillwier mat Salz ze würzen. Dës Art vun der Zubereit ass och "a su punto", op de Punkt, genannt an ass genau dann erreecht, wann d'Vleesch eng schéin goldgeleng Faarf an d'Sicht gekréiert ass an un d'Druck liicht noeft.
Faat:
Keen Land vun der Welt huet sou eng pro Kapp Konsum vun Rindfleesch wéi d'Argentinier. Verschéide Quell ginn vun jiddelfe ca. 60-70 kg pro Kapp – nëmmen vun Rindfleesch! An Deutschland ass et zum Beispill ca. 9 kg Rindfleesch pro Kapp: De mëttelwéisen Argentinier konsumíiert sou méi Rindfleesch pro Joer wéi de mëttelwéisen Ennwuun vu Däitschland Schwein, Gefliige, Rind, Schaf an aner Sorten zesamt. Dat ass nämli knapp 60 kg. D'Mëttelgewicht vun enger argentinischer Grillportioun läit tëscht en halven an engem ganz Kilogramm.
Dat kléngt no engem richtegt Leidenschaft!
Autor: Amelie Wurmstein
Hannerlooss e Kommentar
All Kommentarer ginn vir der Veröffentlich kontrolléiert.
This site is protected by hCaptcha and the hCaptcha Privacy Policy and Terms of Service apply.